Bir “insan” savaşı neden isteyebilir?

Savaşı hangi “vicdan” ya da “akıl” çözüm ve gereklilik sayabilir?

Hangi “ölü/ölüm”, insana nasıl bir haz duygusu verebilir?

Kaç “top, tüfek, tank ve silah” mutlu eder insan evladını?

Dökülen kaç litre “kan” daha çok sevindirebilir?

En az kaç “mezar taşı” bir insanın düşlerini süsleyebilir?

Kaç tane “çocuk yada genç” yok olursa sevinç çığlıkları atılır?

Hangi babanın “gözyaşları” sahici hangisinin sahte kabul görür?

Hangi anneye senin oğlun “şehit” hangisine “leş” dedirtebilir bir savaş?

Kopan kaç adet kol, bacak ve kafa size “zevk” verir?

Hangi toprak, meleklerin dahi önünde secde ettiğini öğrendiğimiz “insan”dan daha kıymetli sayılabilir?

Hangi “ırk” diğerinden daha üstün görülebilir?

Kaç ocak daha kül olursa diğerinin evi-barkı bereketlenir?

Hangi güdümlü bomba ve kaç tane lazerli roket “dilin gücü”nden üstün olabilir?

Ve hangi “şiddetin, savaşın” kazananı vardır?

Ve hangi “ölü” kaybeder?

****

Çok değil daha geçen yıl açılımdan, diyalogdan ve barıştan söz ederken şimdi savaşı konuşuyoruz. Savaş çığırtkanları (en başta medya) kan kokusu almaya başlayınca, ışıktan korkan vampirler gibi tek tek meydana çıkmaya başladı. Kendi karanlıklarından cenaze kusmak için hazırlıklar yapılıyor şimdi. Kamuoyunu da buna dahil ederek en ikiyüzlü propagandalarla çözümün sadece savaş olması gerektiği fikrini aşılayacaklar her gün.

Ama her şeye rağmen bu kirli savaşın içinde “benim ölüm, senin ölün” demeyecek kadar aklını, vicdanını koruyan çok sayıda Türk ve Kürt var.

Ve her şeye rağmen ölümden asla haz duymayacak ve hiçbir ölüye hayranlık duymayacak çocuklar var bu ülkede. Çünkü bu savaşın asla kazananı olmayacağını biliyorlar artık.

Devlet yıllarca bu yolu denedi ve asla silahın kazanmadığını gördü. Bunu bile bile başından beri “barış”tan korkanların ve her diyalogu sabote etmek isteyenlerin ekmeğine yağ sürülüyor şimdi.

Bu kavgada kaç kişi daha ölür bilemem ama inanıyorum ki savaşın tüm tuhaf sevdalılarına rağmen, korkmadan “Bijî Aşitî / Yaşasın Barış” diye bağıranların umudu kazanacak bir gün