Tüm dünya İsrail'in kendi dostu Avrupa ülkelerinin pasaportlarını kullanarak suikastler işlediğini ve müttefiği ülkelere bile nasıl kazık attığını konuşurken, Türkiye her cephede barış peşinde koşuyor. İşte yalnız bu nedenle bu iki ülke dost olmuyor ve olamaz.

Pazar günü Şam'da Suriyeli yetkililerle bir araya gelen Dışişleri Bakanlığı Müsteşarı Feridun Sinirlioğlu başta İsrail ile barış olmak üzere tüm bölgesel ve ikili konuları konuştu.

Suriye lideri Beşşar Esad ise aynı gün TOBB Başkanı Hisarcıklıoğlu'na 'Türk işadamlarının Suriye'deki yatırım ve çalışmaları ile ilgili olarak herhangi bir bürokratik engelle karşılaşırsanız direkt bana gelin' demiş.

Yani Başkan Esad karşılıklı güven sayesinde siyasi alanda sağlanan ideal ve mutlak anlayışın ekonomik ve dolayısıyla toplumsal alanlara da yayılması gerektiğini vurguluyor ve bunun için bir başkan olarak konunun takipçisi olacağını söylüyor. Çünkü Esad, Türkiye ile dostluğun ve her alanda işbirliğinin yalnız kendi ülkesi ve Türkiye için değil tüm bölge için ne denli önemli olduğunu biliyor ama aynı zamanda bazı siyasal ve bürokratik yapıların bu işbirliğinin önünü kesilebileceğine dikkat çekiyor. Aynı Esad olası riskler için peşinen uyarılarda bulunuyor ve iç politika açısından gerekli önlemleri almaya çalışıyor.

Dış politikada ise Esad hem bölgesel hem de uluslararası alanda haklı olarak Türkiye'den başka bir ülke adı anmıyor. İşte size son iki örnek.

Cumartesi günü Fransız Başbakanı Francois Fillon ve pazar günü de Avusturya Dışişleri Bakanı Michael Spindlegger ile görüşen Esad, her ikisine 'Ülkeleriniz ve AB, Ortadoğu ve özel olarak Suriye-İsrail barışına katkı sağlamak istiyorsa öncelikle Türkiye'nin bu yöndeki çabalarına destek vermelidir'' demiş.

Başkan Esad şimdiye kadar buna benzer cümleyi son bir yıl içinde görüştüğü tüm ABD ve AB lider ve yetkililerine söyledi. Esad bu sözleri ve Türkiye'ye verdiği önemi yalnızca ABD ve AB liderlerine değil aynı zamanda Arap ve Müslüman ülkelerin lider ve yöneticilerine de söyledi, söylüyor. Ama Esad ısrarla herkese söylediği bir diğer önemli cümle 'Ben her zaman İsrail ile barışa hazırım.'

Peki İsrailliler ne diyor. İsrail devleti kurulduğu 1947'den bu yana hep aynı şey: İlle de savaş...

Çünkü İsrailliler hiçbir zaman barışa hazır değil, olmayacak ve olamaz. Çünkü barış İsrail'in kuruluş ideoloji ve felsefesine aykırıdır. Tıpkı Batı'nın böylesi aykırı bir ideoloji ve felsefeye aykırı bir şekilde sahip çıkması gibi. Tıpkı bu Batı'nın aykırı olarak barışa karşıt davranan Sırpları kollaması gibi. Ve bu nedenle Batı, Türkiye'nin Ortadoğu'da olduğu gibi Bosna'daki barış çabalarına sahip çıkmıyor ve bazen de engellemeye çalışıyor.

Tıpkı Kıbrıs'ta engellediği gibi.

Sanki Nisan 2004'te Annan Planı'na hayır diyen Rumlar değil Kıbrıslı Türkler ve Türkiye. Sanki Kıbrıslı Türkler ve Türkiye ilk günden itibaren hep barış ve çözümü savunmadı. Ama yapılacak fazla bir şey yok. Çünkü adamlar hala Bosna'ya, Kıbrıs'a, Irak'a ve genel olarak bizim coğrafyamıza 'Haçlı Şövalyeler' gözü ile bakıyor.

Böylesi kem gözle bakınca da adamlar samimi ve iyi niyetli Bakan Davutoğlu'na bile tüm Osmanlı ordularının zırhlarını giydiriyor ve kendi ruhlarının tüm kötülüklerini Davutoğlu'nun güler yüzlü aynasında nasıl yansıdığını bile görmemezlikten geliyorlar. Yoksa bir düşünün...

Türkiye; Bosna'da, Kafkaslar'da, Irak'ta, Afganistan'da, Ortadoğu'da ve ulaşabildiği tüm alanlarda barış, istikrar, güvenlik ve halkların refah ve esenliği mücadelesi veriyor ama birileri bunu önce kendi kamuoylarına sonra da başkalarını farklı ve kötü niyetli olarak yansıtmaya çalışıyor. Bu da yetmiyor içte de bazı aydınlar Batı ağzıyla konuşarak 'Eksen Kayması'ndan ya da 'Yeni Osmanlılık'tan söz ederek kafaları karıştırmaya kalkışıyor. Ama ne ilginçtir ki; bu aydınlardan neredeyse hiçbiri İsrail'in Türkiye ile 1996-1997'de imzaladığı askeri ve istihbarat işbirliği anlaşmalarından neler sağladığını ya da Türkiye barış peşinde koşarken Mossad'ın Başbakan Netanyahu'nun emriyle müttefik Avrupa ülkelerine kazık atarak o ülkelerin pasaportları ile Dubai'de işlenen cinayetin ne anlama geldiğini sorgulamadı, sorgulamıyor. İlginç olan da budur