---

Cindoruk, DP'ye Genel Başkan adaylığını açıklarken, muhteşem bir espri yaptı:"Siyasetin gençleşmesi için aday oldum."

"Zeki medya" hemen tuzağa düştü:

"76 yaşındaki Cindoruk siyaseti gençleştirecekmiş! Kah, kah, kah!"

Eğer Cindoruk'u tanımıyorsanız, kendinizi zeki sanır ve kolayca Cindoruk'un tuzağına düşersiniz.

Oysa Cindoruk'un keskin zekasını az buçuk bilseler, "durup dururken Cindoruk "gençleşme" lafını ederek, bindiği dalı niye kesti?" diye düşünür, azıcık düşününce de, Cindoruk'un "aklı yarımlarla" kafa yaptığını anlar.

Cindoruk'un demek istediği şuydu:

"Bakın ben 76 yaşında DP'nin genel başkanlığına soyundum ama sanmayın ki keçileri kaçırdım. Yaşımı başımı aldığımın farkındayım. Ve gençlere DP'yi toparlayıp merkez sağda yeni bir kuvvetli oluşum sağlanana kadar kısa bir dönem ağabeylik yapmak istiyorum."

Anımsanırsa, Cindoruk bir dönem Demirel'in "emanetçi" genel başkanlığını yapmıştı. Demirel siyaset yasağından kurtulunca da emaneti devretmişti.

Şimdi görünen o ki, Cindoruk bu kez "emanet eden" olmadan yeniden "emanetçiliğe" soyunuyor. Merkez sağda yeni oluşumun gerçekleşmesi için, istirahatı hak eden yaşta olmasına karşın, elini taşın altına koyuyor.

Açıkçası, Cindoruk'un adı bile merkez sağda yeni bir hareketlenmeyi sağlamaya yeter. DP ve ANAP'ın mevcut başkanlarının aksine, Cindoruk medya için de ne konuşsa ilgi çekecek her daim ilginç bir karakterdir.

Cindoruk'a başarılar diliyorum, eminim ki başarılı da olacak.

Cindoruk hep gençtir ve genç kalacaktır.

Atatürk Türkiye'yi gençlere emanet etmişti ya, ben de kendimi gözü kapalı Cindoruk'a emanet ederim!

SİVAS DİBİ GÖRDÜ, YİNE ZİRVEYE ÇIKACAK!

Sivasspor'u topluca terapiye götürmek lazım. Stresten üç pas yapamaz hale gelmişler.

Her neyse önemli değil!

Hasta Beşiktaşlı arkadaşlarımla yemeğine iddiaya girdim.

Bu hafta Sivas kazanır, Beşiktaş yenilir. Sivas yeniden lider olur!

İddiaya girmek isteyenleri beklerim!

HAYATIMIN EN İLGİNÇ TAKSİCİSİ!

İsmini vermeyeceğim.

Geçen gün hayatımın en ilginç taksicisiyle tanıştım.

Önce "En az 70'lik, hala çalışıyor" diye takdir ettim. Ama öğrendim ki 80'inin üzerinde.

Pertevniyal Lisesi'nden emekli olmuş matematik öğretmeni çıktı.

Eşi de edebiyat öğretmeniymiş. 1970'lerde emekli ikramiyesiyle taksi alıp taksiciliğe başlamış.

Hala da taksisinde, kimseyi çalıştırmıyor. Kahvehane köşelerine düşmemek için sadece kendisi işe çıkıyor.

Aslında paraya da ihtiyacı yok. Çünkü dünyalığını yapmış, kapı gibi de doktorluk yapan iki oğlu var.

Büyük oğlu benim de ismen tanıdığım Ankara'nın en iyi beyin cerrahlarından biri.

Keza küçük oğlu da Ankara'nın önemli bir hastanesindeki bilindik bir dahiliye mütehassısı...

Büyük torun geçen yıl Boğaziçi Uçak Mühendisliği'ni bitirmiş. Hediye olarak torununa bir araba almış. Arkadan gelen Robert Kolej son sınıfta.

Evlatlarından öyle övgüyle bahsediyor ki, babayla oğulları arasında muhteşem bir sevgi-saygı ilişkisi olduğunu anlıyorsunuz.

Eminim onlar babalarına isteseler kuş sütüne boğabileceklerine rağmen, bu yaşta taksi şoförlüğü yapmasından gurur duyuyorlardır.

Başka mürekkep yalamışlar olsa, hele de toplumda belirli seviyeye gelmiş insanlar olsa, belki de babalarının şoförlüğünden utanırlar ama bizim amcanın kendisi kendi gibi evlatlar yetiştirdiğini anlamamak imkansız.

Taksiden inerken dayanamadım "Keşke siz beş çocuk yapsaydınız. Türkiye'nin sizin evlatlarınız ve torunlarınız gibi ülkeyi ileri götürecek insanlara çok ihtiyacı var" dedim.

"Öğretmen maaşıyla ikisini zor büyüttük beee evlat" dedi.

Hayatımda ilk kez bir taksi şoförüne "Size saygı duyuyorum. Sizinle tanışmak benim için büyük şeref oldu" diyerek hayranlık içinde veda ettim.