Geçmişte hutur ziyaretleri ABD'nin Türkiye'ye olumluya da olumsuz bakıp bakmaması açısından değerlendirirdik.

Yani ABD belirleyen biz belirlenen konumundaydık. Bugün yeni bir dünya düzeni kurulurken ABD Türkiye'yi bir ortak olarak görmek ve bu düzenin oluşmasında beraber hareket etmek istemektedir. Birçokları ABD'nin Türkiye'yi ılımlı bir İslam ülkesine dönüştürmek istediğini ve bu amaçla bazı grupları desteklediğini düşünüyor, rejimi korumak isteyenler ABD karşıtı oluyordu. Oysa Dışişleri Bakanı Clinton'ın verdiği mesajlar laik bir Türkiye'den yana oldukları biçimindeydi. Bunun yanında Türkiye'nin çok kültürlülüğüne vurgu yapması bizden beklenenlerin ne olduğu konusunda ipuçları veriyordu.

Tavrımızın kökeninde savunma içgüdüsü yatıyordu. Bizi yok etmek isteyenlere karşı kendimizi savunuyorduk. Ülkemizin dünya ölçeğindeki gelişmelerde önemli bir rol oynayacağını söylersek hayalperestlikle itham ediliyorduk. Tartışmalarımız ve fikir ayrılıklarımız düşmanın hangisi olduğu konusundaydı. Bu konuda da ciddi çelişkiler yaşıyorduk. Birisinin düşman saydığı diğeri için can ciğer dosttu. Bu gibi değerlendirmelerde ayrıntılarda farklar olabilirdi ama böylesine bir zıtlık sadece analizlerin saçma olduğu anlamına gelirdi.

Yeni dünya dengesinin bir ayağında ülkemizin bulunacağını ve Başkan Obama'nın gelişinin sıradan bir ziyaret olmadığını, önümüzdeki dönemde oluşacak güç dengesinin istinat noktasında bulunması beklenen Türkiye'ye yapılmış bir jest olduğunu düşünüyorum. Bu nedenle görüşmelerin bölgesel sorunların üstüne çıkacağını ve ilk defa büyük oyunun bir tarafı olarak konuşacağımızı sanıyorum.

Yıllarca kendimizi PKK, Kıbrıs sorunu, Ermeni Soykırım iddiası içine hapsettik ve dünyada olup bitenlere karşı kayıtsız kaldık. Oysa bunların hiçbiri Türkiye için çok önemli değildi. Sözlerimin doğru anlaşılması için bu sorunların bizim kapasitemizle kıyaslanması halinde önemsiz olduğunu düşünmek gerekir. Mesela PKK'nın ülkemizi böleceğini düşündük ama bunun mümkün olup olmadığını sorgulamadık. Eğer analizlerim doğruysa ve Türkiye bölgesel bir güç odağı olacaksa bölünmesi ve güç kaybetmesi bununla çelişmez mi? Kıbrıs konusunda bizi destekleyen olmadığını düşündük. Herkesin karşı olduğu bir askeri hareketi kendi başımıza yapıp yapamayacağımız sorgulamadık. Eğer operasyona karşı çıkmayan varsa çözümde de bizi destekler demedik. Soykırım iddialarının siyasi bir şantaj aracı olarak kullanıldığını ve bu olmasa başka bir şey bulacaklarını düşünmedik. Mesela Osmanlının yönettiği ülkeleri geri bıraktığını ve sömürdüğünü ileri sürüp bunu dünya kamuoyuna mal edebilirlerdi.

Obama'nın gelişini günlük sorunların çözümü için bir fırsat saymak hata olur. Ekonomik kriz sonrası dünyanın alacağı şekil, yeni iktisadi model ve anlayış, ülkemizin yeri ve rolü konuşulmalıdır ve ortam buna elverişlidir. Başka türlü düşünenlerin de olduğunu ve bu eli kanlı katillerle işbirliği yapılamayacağını düşünenler olabilir. Eli temizini bulurlarsa onunla işbirliği yapalım.