Yaşamak ve yazmak, ancak herşeye ve herkese karşı adil olmakla anlam kazandığından, bu yazı da belli araştırmalardan geçtikten sonra kaleme alınmıştır. İçten içe “yahu bu işte bir iş olabilir mi acaba?” diye ümit edilerek, önce Tkp’nin resmi internet sayfasına girilmiş, hadiseye dair açıklama zaten kabak gibi sayfanın en başında durduğundan, çabucak haberin detaylarına bakılmış, başörtülü genç kıza yönelik saldırının bolca ezber soslu bir takım sloganlarla ayan beyan sahiplenildiği görülmüş ve bu işte bir iş falan değil de, bunlarda iş olmadığı yüz bininci kez anlaşıldığından da, süratle sayfadan çıkılmıştır.

Sahiplenilen manzara şu; İstanbul Aydın Üniversitesi’nde başörtülü bir genç kız, 15-20 kişilik TKP’li bir güruh tarafından markaja alınmış, tartaklanıyor. Bu esnada sol yumruklar havaya kaldırılmış ve ”kahrolsun emperyalizm” falan fişman türünden sloganlar havada uçuşuyor. Tacize uğrayan genç kızın ismi Nagihan Yılmaz. Pazardan karpuz seçer gibi yarışmayla seçilerek bir internet sitesinde yazmaya başlayan köşecilerden birinin, geçenlerde başörtülü hanımlardan birinden bahsederken sarf ettiği;”İsmi lazım değil zira bunların isminin önemi yok” sözüne inat, tacize uğrayan genç kızın ismi Nagihan Yılmaz. Ve TKP’liler tarafından yaratılan bu manzaradan tek akılda kalan, Nagihan’ın o korku dolu bakışları. Korkma Nagihan! Kahrolsun Emperyalizm’miş Nagihan!

Dinle bak şimdi sevgili Nagihan !

Gerçekte ne menem bir şeydir, bu bana saldıranların künyesinde yer alan komünizm diye soracak olursan, bu sana saldırarak, içine ta gözlerinin en derinine işleyecek türden bir korkuyu salanların, komünizmle falan değil de, izm’lerden olsa olsa faşizmle alakadar oldukları söylenebilir. Onları sen de tanıyorsundur belki ancak mesela bir Sartre vardı, Cezayir katliamını protesto etmek için Nobel’i reddeden veyahut bir Gramsci vardı, tıpkı bugün senin maruz kaldığın faşizme maruz kalarak senelerce hapis yatan..Diyeceğim o ki sevgili kardeşim, insanı insan yapan, vicdan olsa gerek. Ve biliyorsun bunun tanımı zor ancak bunsuz bir insanın da canavardan ne farkı olsa gerek, öyle değil mi?

Bu sana saldıranlar, Türkiye sol hareketinde özellikle 80 sonrası en üst boyuta ulaşan keşmekeşin, mahsullerinden öte bir şey değildir hepsi bu. Sovyet revizyonizmi aracılığıyla, bir de hatırlarsın Gorbaçov diye bir adam vardı bir aralar, dünya çapında başlatılan saldırılar ile başarısızlığa uğrayanların geçirdiği mutasyonun tezahürleridir.

Özetle sevgili kardeşim, sen kendini komünist diye tanımlayan ancak bununla hiçbir alakası olmayan bir düşünce mirası ile yüz yüze gelmek zorunda kaldın.Hiç bedel ödememiş, canı hiç acımamış kimseler sana bedel ödetmeye, senin canını acıtmaya çalıştılar. Emperyalizmle mücadele adı altında emperyalizme hizmet etmek ne yaman şeydir, öyle değil mi sevgili kardeşim?

Ve sen de herkes gibi sıkıldın bu kavram keşmekeşinden, öyle değil mi? Sen de şimdi içinden, önce insan olmayı başaramayan kimsenin, gizliden gizliye öfke ve boşluk içinde yaşadığını geçiriyorsun, öyle değil mi? Tam isabet sevgili Nagihan! Bu boşluğun yarattığı acıdan kaçabilmesi için, kişinin yapabileceği tek şey, o bizim meşhur” kahrolsun emperyalizm” tarafından öğretilen güçlü savunma mekanizmaların birine sığınmak.Ve ah be sevgili kardeşim, bizler bunun ne hazin bir aldatmaca ve ihanet olduğunu göremeden, büyümeye çalışıyoruz çoğu kez.

Birileri tarafından belirlenmiş yollarda koşarken, yaşadığı anın gerçekliğini algılayamayan, sorgulayamayan, doğru dürüst düşünemeyen, yaratıklar haline geliyoruz sevgili kardeşim. İki dakika olsun durup, özellikle 80 öncesine bakarak, “Yahu ben ne yapıyorum Nagihan’a saldırarak” sorusunu soramıyoruz kendimize, öyle değil mi? Soramıyoruz zira sorgulamaya başlamak çoğu kez korkutucu geliyor bizlere. Çünkü biliyoruz ki, o zaman görmezden geldiğimiz tüm gerçekler birer birer açığa çıkar ve diyeceğim o ki sevgili kardeşim; Korkuyoruz zira bu ötekilerle olan suni bir mücadele içinde yok olup gitmek yerine, gerçek bir mücadele ile baş başa bırakır bizi.

Kaç kişi, bu gücü kendinde bulabilir bilinmez ancak en azından biryerlerden başlamak, “kahrolsun emperyalizm” tarafından tezgahlanan o hazin aldatmacanın içinde ömür tüketmekten çok daha iyidir. Ömür gelip geçiyor sevgili kardeşim ve hazin bir aldatmacanın içinde ömür tüketirken, bir sabah aynanın karşısına geçtiğinde, aynada kendin yerine Gregor Samsa gibi bir hamamböceği görmen işten bile değildir.

Dinle bak şimdi sevgili Nagihan !

Okuyacaksın da, kamu ya da özel sektör canın nerede isterse orada çalışacaksın da, korkmayacaksın da ve güleceksin de..Üç-beş kişi bir araya gelip de, ritm duygusundan uzak slogan atanların aksine -ki ritm de hayatın önemli renklerindendir, sen kahrolsun’un kah’ını söylerken ben emperyalizmin yaalizm kısmını söylüyorsam, öteki yoldan geçen birine bakıyorsa, beriki saçını düzeltiyorsa olmaz bu iş- sen tuttur oradan bir memleket havası da beraber söyleyelim…