Kuzey Irak'ta bölücü terör örgütüne karşı 8 gün önce başlatılan kara harekâtı sona erdi. Genelkurmay Başkanlığı 'operasyonun amacına' ulaştığını, PKK'nın 'kalpgâhı' diye nitelenen Zap'ın dağıtıldığını duyurdu.

Kamuoyu başından beri harekâta ilişkin tüm bilgileri Genelkurmay'ın resmî açıklamalarından öğrendi. Şehit sayısından etkisiz hale getirilen teröristlere, imha edilen hedeflere kadar...

Ben son operasyona olağanüstü anlam ve misyon yükleyenlerdenim. Türkiye'nin bastırması sonucu ABD, terör örgütüne karşı daha keskin tavır aldı. Benzer yaklaşımlar Avrupa ülkelerinde de görüldü. Başarılı diplomasinin bir sonucu olarak PKK'yı besleyen damarlar kesildi. Hava ve kara harekâtının örgütün tam da köşeye sıkıştığı zaman dilimine denk düşmesi bir 'son vuruş' olarak değerlendirilebilirdi. Kamuoyu biraz da bunun için heyecanlandı. Hâlâ da böyle düşünüyorum.

Artık bundan sonra PKK, Kuzey Irak'ta rahat yaşayamayacak, teröristler elini kolunu sallayarak dolaşamayacak. Terör faaliyetlerini görmezden gelen kişi ve gruplar eskisi gibi duyarsız kalamayacak. Bir ucunun kendilerine de dokunacağını öğrendiler çünkü. Her an sınır ötesi harekât veya sıcak takip olası. Tezkere bir yıl ile sınırlıydı. Siyasî irade bunu her an uzatabilecek kararlılığa sahip. PKK'nın son operasyonlarda ağır darbe aldığı kesin. Bunu, öldürülen terörist sayısından yola çıkarak söylemiyorum. Artık başta Irak'ın kuzeyi olmak üzere yaşamasına imkân sağlayan nefes alanları çok küçüldü. Yok olmak üzere. Geriye dönüşü yok, çok yakında nefes alıp vermesi mümkün olmayacak. Her açıdan harekât başarılıydı. Sonuçlarını önümüzdeki günlerde yakından göreceğiz.

Dönüş yolunda yaşananlar, operasyonun başarısını bir nebze de olsa gölgeledi. Zihinlere bazı soru işaretleri düşürdü. Kamuoyu daha ileri gideceği beklentisi içindeyken harekât aniden bitiverdi. Daha içerilerde yer alan Kandil Dağı da hedefler arasındaydı. Tıpkı Zap gibi, dağ da yaşanmaz hale getirilecekti. Havadan vurulduğu kadarıyla kaldı. Emekli paşaların öngörüleri, terör uzmanlarının yorumları harekâtın Kandil'e kadar uzanacağına işaret ediyordu. Sadece sokaktaki insan değil, konuya ilgili olanlar da 'Harekât ABD'nin etkisiyle acaba biraz erkene mi alındı?' sorusunu soruyor, şimdi. Pek de haksız sayılmazlar. Operasyon sürecinde 'ABD faktörü' yadsınamaz. İstihbarat paylaşımının yanı sıra Türk askerinin Irak'a hava ve karadan girmesine itiraz etmemesi harekâtın zeminini oluşturdu. ABD ile başlangıçta kapalı kapılar ardından yürütülen iletişim dönüşte alenen, herkesin gözü önünde gerçekleşti. Bu, Türkiye açısından şık olmayan görüntüye neden oldu.

Bir haftanın dolmasının ardından Washington'dan 'artık tamam, bir an önce bitirin' mesajları gelmeye başladı. ABD Savunma Bakanı Gates, meslektaşı Vecdi Gönül'e, Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt'a ve Başbakan Erdoğan'a bizzat söyledi. Başta Yaşar Paşa olmak üzere Gates'in görüştüğü herkes, 'İşimiz bitince çıkacağız' karşılığını verdi. Genelkurmay Başkanı 'kısa sürenin izafi olduğunu, bir yıl bile olabileceğini' söyledi. Amerikalı Bakan'a, ABD'nin Afganistan'dan hâlâ çıkmadığı hatırlatıldı.

Açıkça söylemek gerekirse gerek Büyükanıt'ın gerekse Gönül ve Erdoğan'ın söyledikleri Mehmetçiğin bir gün sonra geri çekileceğinin habercisi değildi. Tam tersine Washington'ın itirazlarına rağmen operasyonun bir süre daha süreceği izlenimi uyandırdı. Buna Başbakan Erdoğan'ın Ulusa Sesleniş konuşmasında yaşananları da ekleyebilirsiniz. Kandil'e kadar gidileceğine inanan kamuoyunun 'Ani dönüşü ABD'nin mesajları mı belirledi?' diye sormasını doğal karşılamak lazım. Genelkurmay Başkanı'nın 'Hayır, hiçbir etki söz konusu değil.' şeklindeki açıklamaları bu soru işaretlerini ortadan kaldırmıyor. Yabancı basın 'ABD'nin etkisini' kalın hatlarla çiziyor. Harekât başarılıydı, keşke dönüş zafer dönüşü gibi olsaydı...