Devlet Bey’in 7 hitabet kusuru

İKİNDİ vaktiydi...

Yani televizyonun "en aptal kutusu" olduğu bir zaman dilimi...

Adını sanını bilmediğim ve pek fazla uğramadığım kanallardan birinde MHP’nin Manisa mitingi canlı olarak yayınlanıyordu...

Yapacak başka bir iş olmadığından başladım seyretmeye...

Kalabalık fena değildi... Tansiyon yüksekti...

Fakat...

Devlet Bahçeli’nin konuşması, aman Tanrım, bir felaketti...

"Güzel konuşma sanatı" dersinde "bunun tam tersini yapın yeter" diye kullanılabilecek türden bir konuşma...

Devlet Bey avazı çıktığı kadar bağırırken...

"Eyvah gitti adamcağızın sesi" diye tedirginliğe kapılmamak mümkün değil...

Kısacası...

Kusur bulmaktan mesajı yakalamaya fırsat bulamadım...

Bulduğum kusurları, Devlet Bey’e bir yararı olur diye aşağıda sıralıyorum:

* * *

BİR: Ses tonu ayarlaması yapamıyor... Biraz yüksek sesle haykırmak yerine avazı çıktığı kadar bağırıyor...

İKİ: Avazı çıktığı kadar bağırdığında ne dediği tam olarak anlaşılamıyor... Sadece milletimizin bağıran lideri alkışlama huyundan yararlanabiliyor, o kadar...

ÜÇ: Sakin bir ses tonuyla ve nezaket içinde bir meseleyi anlatırken, birdenbire bambaşka bir konuda sesini alabildiğine yükseltiyor... Örnek: Sükunet içinde "Ekonomide alınması gereken önlemlerin hiçbiri alınmıyor" derken, ansızın "Ey Recep Tayyip Erdoğan! Sen padişah mısın?" diye bağırabiliyor...

DÖRT: Telaffuz hataları epey fazla... En kısa zamanda "Kuş Dili Eğitim Merkezi"nde Gülgün Feyman Hanımefendi’den ders alması gerekiyor.

BEŞ: Kitleyle sıcak temas kurmuyor... Ahaliye sorular sormuyor... Meydanın nabzını tutamıyor...

ALTI: Şive taklidi yapmıyor... Bu da sempati eksikliğine yol açıyor... Oysa bir Osmaniyeli olarak "Adana ağzı"nda Dilber Hala’dan bile daha iyi iş çıkaracağı kesin...

YEDİ: Gülmüyor... Gülümsemiyor... Sadece konuşmasını tamamlayıp kitleyi selamlarken dudaklarına iğreti bir kıvrım oturtuyor, o kadar...