Dünya Bülteni/

Fransa ve Avrupa Birliği'nin, Çad'daki iç savaşı engellemekte aciz kalması üzerine, Rusya da zengin uranyum kaynaklarına sahip bölgeye müdahale kararı aldı. Bu amaçla, bu ülkeye 200 sayıda asker ve helikopterler gönderilecek.

Rusya'nın Çad'a müdühalesine eski genelkurmay eski başkanı Yuri Baluyevski karşı çıktı. Baluyevski, Afganistan'da yaşananların küçük çapta da olsa tekrarlanacağından endişe duyduğunu açıkladı.

Fransa ile savaş halinde olan direnişçiler bölgeye rızaları dışında gelen herkese karşı da savaşacaklarını ilan etmiş durumdalar. Rusya'yı ise bölgeye Fransa davet etti.

'Neden AB bizi bölgeye davet etti?', 'Ve biz oraya niçin gidiyoruz?'sorularını soran Pravda yazarı Sergey Balmasov, yazısında şunları anlattı:

"Paris bölgede düzen oluşturmak için 2 bin 500 askere ihtiyaç duyduğunu ancak bölgeye göndermek için belirtilen sayıda askere sahip olmadığını belirtiyor. Onlar, bu 'çukuru' NATO'nun yardımıyla doldurmayı düşünüyorlardı. Ancak birlik, Fransızların yükünü taşımak ve bölgede onların gücünü artırmayı istemedi.

Çad'daki durum 'etnik karşı durma gibi' tarif edilebilir. 'Hiçbir zaman bitmeyecek savaşlar' zinciri gibidir. Afrika'da savaşların bitmemesinin sırrı ise ilk bakışta fakir gibi gözüken aslında ise uranyumdan petrole kadar birçok doğal enerji kaynakları ile zengin olmalarıdır. Bunun için de dışarıdan desteklenen çeşitli gruplar arasında hâkimiyet savaşı verilmekte.

Herkes kendi çıkarı peşinde. Her grubun kendisinin içerisinde de düşman gruplar var. Bunun üzerine komşu ve uzak komşu ülkelerin çıkarlarının da eklenmesi gerekiyor Çatışma tarafları savaşın devam etmesini istiyor. Çünkü dışarıdan gelen kaynak ile her kes besleniyor. Savaş Çad'ın ana sanayi oldu.

Şu andaki çatışma ise Sudan'ın batısındaki yani Darfur'daki olaylarla direkt bağlantılıdır. Orada 2003 yılında büyük petrol kaynakları bulunduktan sonra ülkenin kuzeyinde yaşayan Araplarla, yerli kara derili aşiretler arasında savaş yaşanmakta. Savaş, 200 bin insanın hayatına mal oldu. Yüzbinlerce insan yurdunu terk etmek zorunda kaldı.

ABD ve Fransa son zamanlara kadar devlet başkanı İdris Debi'yi desteklemekteydi. Batılı basın mensuplarının itirafına göre, o despot, hortumcu ve halk tarafından sevilmeyen birisidir. Kendisi de yönetime bir isyan sonucunda gelmiştir. Ancak nedense ne bağımsızlık, eşitlik ve kardeşliği savunan Fransızlar, ne de Amerikalı demokratlar bunu görmüyor. Muhtemelen Afrika'nın "siyah altını" onların basiretlerini kapadı.

Savaş, zirvesine 2008'in Şubat'ında ulaştı. İsyancılar Ndjamen'e girdiler ve Debi rejimini devirmeğe çalıştılar. Ancak, o, son anda Fransızlar tarafından kurtarıldı. Onlar sadece şehirleri kontrol etmekte. Kırsal kesim ise denetimleri dışında.

Çad'da ABD ve Fransız ordusu görev yapıyor. Şu anda, bu savaşa biz de katılıyoruz. Bizim kendi nükleer yakıtımız çok az. Durumu zorlaştıran başka bir sebep de – Gürcü krizinden sonra – Avustralya uranyumunu alamama tehlikesidir. Muhtemelen Fransızlar bize geri çeviremeyeceğimiz bir teklifle geldi. Sorun ise çok açıktır. Çad petrol ve uranyumunun bize maliyeti ne olacak?