* Aktütün'de görülen esaslı bir tek askerî hata var: PKK terörünü bir iç güvenlik sorunu olarak sınırlamak ve askerî tedbirlerin konusu haline getirmek.

* Anayasa Mahkemesi'nin vereceği kararın, TSK'nın on binlerce askerle alacağı tedbirlerden daha etkili olduğunu fark edemezsek bu sorunu çözme şansımız olamaz.

* Güneydoğu'da yaşayanlara "gerçekten adil bir seçim oldu" dedirteceğiniz bir mahalli seçimin, terörün azalmasına yapacağı katkıyı görmeden bu dev sorunun yanına yaklaşamayız.

Mümtaz'er Türköne/Zaman

Askeri değil siyasi zaaf

Acının ve öfkenin gölgesinde kalan aklın hemen işe koyulması lâzım. Akıl bir tarafta acıyı sömürenlerin karşı tarafta fırsatçılığa soyunanların arasında kalıp ezilmemeli.

Bizler acısını vakar içinde taşıyan bir toplumuz. Acımızın sebebi, önümüzde duran ve geleceğimizi de karartan dev gibi bir sorundan çıktı. Yüreğimiz kaybettiklerimize yanarken, aklımız kaybedeceklerimiz için çare üretmeli.

Terör, adı üzerinde siyasal amacı olan şiddet demek. Aktütün'de askerlerimizin üzerine yağan mermiler siyasî hedefleri vurdu. 350 kişi ile güpegündüz eylem yapabilmenin ve 15 askerin acısı ile yüreğimizi dağlamanın bir siyasî karşılığı var. Demek ki karşımızda siyasî bir sorun duruyor. Terör siyasî bir sorun olduğuna göre çözümü de siyasî basirete bağlı. Diken battığı yerden çıkar. Bir sorunun siyasî bir sorun olması, çözümünün de siyasî olmasını gerektirir.

Türkiye'nin PKK terörü ile baş edememesinin en esaslı sebebi bu: Terörü siyasî bir sorun olarak görmek yerine bir güvenlik sorunu hele hele bir askerî sorun olarak ele almak ve ona göre çare üretmek. Çözümü üretecek olan siyasetçi, asker değil.

"Kötü asker yoktur, kötü komutan vardır." sözü eksik. Askerî amaçları siyasî hedeflere raptedemeyen kötü siyasetçi, kötü asker ve kötü komutandan önce başarısızlığın mimarıdır. Savaşın aslında siyasî bir eylem olduğunu, askerî okullarda "strateji" başlığı altında verilen derslerde öğretirler. Siyasî amacı olmayan bir askerî eylemin hiçbir anlamı yoktur. Terörle mücadele ederken adım adım takip ettiğiniz bir siyasî programınız yoksa; küçük bir terör örgütünün yapacağı küçük bir eylem size çok şey kaybettirebilir.

Genelkurmay Başkanı, bir ay önce Diyarbakır'da "Bölücü terör örgütü artık kırılma noktasına doğru kayıyor." demişti. PKK'nın 350 kişi ile güpegündüz giriştiği bu eylemi "dimdik ayaktayız" cevabı olarak algılamak yanlış. Beşinci kez aynı karakolun basılmasını, II. Başkan'ın sıraladığı bürokratik engeller yüzünden karakolların taşınamamasını, bir sevk ve idare zaafı olarak görmek de doğru değil. 28 Şubat sürecinde terörle mücadelede kullanılan polis birimlerinin tasfiye edilmesinin de bugün karşılaşılan manzara için çok fazla anlamı yok. PKK'nın bu eylemi ile önümüze koyduğu TSK'nın zaaflarına takılmak yanlış. Doğrusu, önümüzde duran siyasî soruna eğilmek ve siyasî çözüm üretmek.

Aktütün'ün arkasında özel bir gerekçe olarak altı ay sonra yapılacak mahalli seçimler var. Bu seçimlerde Güneydoğu illerinde AK Parti'nin kazanacağı şehirler, iktidar partisinin ileri bir hamlesi olarak görülebilir. Ama bu durum PKK'nın sonunun başlangıcı demek. PKK zamana ve şartlara göre eylem kapasitesini azaltabilir veya artırabilir. Ama bu seçim sandığında karşılaşacağı bir yenilginin telafisi yok. Bu yüzden Aktütün'de yaptığı gibi her şeyi yapabilir.

Meseleye sadece terörle mücadele sorunu olarak bakarsanız, güvenlik tedbirlerini artırır ve kayıpları azaltırsınız; ama önleyemezsiniz. Meseleye siyasî bir sorun olarak bakarsanız yine kayıpları belki biraz daha fazla azaltırsınız, ama tamamıyla önleyemezsiniz. Sadece terörün amacına ulaşmasını engellersiniz.

Siyasî çareler üretmek için soracağımız sorular şunlar: Aktütün saldırısını planlayanlar, Anayasa Mahkemesi'nde görülen DTP'nin kapatılması davasına nasıl bir katkıda bulundular? DTP'nin kapatılmasından seçim sonuçları nasıl etkilenir? Bölgede adil ve demokratik seçim atmosferinin her hal ve şartta muhafazası, PKK'ya ne kazandırır, ne kaybettirir? Kürt sorununu bütünüyle bir siyasî sorun olarak ele almak terörü nasıl etkiler?

Aktütün'de görülen esaslı bir tek askerî hata var: PKK terörünü bir iç güvenlik sorunu olarak sınırlamak ve askerî tedbirlerin konusu haline getirmek. Anayasa Mahkemesi'nin vereceği kararın, TSK'nın on binlerce askerle alacağı tedbirlerden daha etkili olduğunu fark edemezsek bu sorunu çözme şansımız olamaz.

Güneydoğu'da yaşayanlara "gerçekten adil bir seçim oldu" dedirteceğiniz bir mahalli seçimin, terörün azalmasına yapacağı katkıyı görmeden bu dev sorunun yanına yaklaşamayız.